Media

Ana səhifə

Media

NURŞƏN QULİYEV: DÜNYA BOYDA XƏBƏR DAŞIYANLAR...

16 noyabr 2007 10:18 (UTC +04:00)

Xəbərlər başımı elə qatıb ki, APA-nın bu gün ad günü olduğunu yalnız müxbirlərdən biri məni təbrik edəndə fərq etdim. Açığı bir az qəribə gəldi mənə, bir az da utandım bu günü unutmağımdan. Amma... Amma fikirləşdim ki, mənim bu günü yadımdan çıxarmağımda bəlkə də qeyri-adi heç nə yoxdur. APA-da işləməyə başlayandan az qala öz ad günümü belə unutmuşam. Səbəb... Səbəbi yalnız APA-da işləyənlərə məlumdur. Çünki burada işləməyənlər bilməz ki, APA-da xəbərin operativliyi, dəqiqliyi, qərəzsizliyi üstündə necə əsim-əsim əsirlər. Çünki burada çalışmayanlar bilməz ki, APA-da xəbərdən xəbər tutmamaq, informasiya mübarizəsində geri qalmaq, məlumat qaçırmaq nə qədər ayıb sayılır. Çünki burada külüng vurmayanlar bilməz ki, sutkanın bəzən 12-14 saatını agentliyin ofisində keçirmək məcburiyyətində olan bizlər nə qədər fiziki və psixoloji gərginlik yaşayırıq. Bu cünkilərin sayı o qədərdir ki.... Amma hamısını sadalamaq niyyətində deyiləm. Onsuz da bizdən xəbər gözləyənlər üçün bunun elə bir mənası yoxdur. Onlara xəbər lazımdır, onu da alırlar.
APA-nın bu 3 ildə nələrə nail olduğunu, haradan haraya gəldiyini bilmək üçün çox fakt sadalamaq olar. Mənim üçün də dönüb keçdiyimiz bu yola nəzər salmaq maraqlı idi. Amma buna ayırmağa o vaxtım hardaydı... Onda ağlıma gəldi ki, 3 il əvvəl bugünkü gün yaydığımız ilk bülletenə baxım. Baxdım... Və... Nələr yoxdur, orda? 3 il əvvəl noyabrın 16-da APA-nın loqosu altından yayılmış həmin ilk bülleten əsl kino lentidir. O kino lentinin hər kadrı mənim üçün doğmadır, əzizdir... Heç kəsin ağlına belə gətirə bilmədiyi qədər doğma və əziz... O kadrın hər birində keçdiyimiz yolu, gördüyümüz işləri, apardığımız mübarizəni, yedirtdiyimiz həqiqətləri... bir sözlə özümü gördüm... O kadrın hər birində MƏN vardım və bu MƏN mənə yalnız qürur verirdi, keçdiyim, keçdiyimiz yola görə...
...Mənim APA-nın ad gününü yadımdan çıxarmağıma rəğmən vəfalı dostlarımız heç demə unutmayıbmışlar bu günü. Bu gün təbrikini qəbul etdiyim dostlarımızdan biri yarızarafat, yarıciddi qayıtdı ki, “Bəs bu gün bayramınız deyil, bayramınız olanda da işləyirsiniz?..” Dedim, işləyirik.... Biz hansı bayramda istirahət eləmişik, işləməmişik ki, öz ad günümüzdə də istirahət eləyək... Hərdən öz aramızda normal iş saatımızın olmamasından, normal istirahət edə bilməməyimizdən, yorğunluqdan, gərginlikdən, nə bilim daha nələrdən gileylənirik, danışırıq, deyinirik... Amma onu da anlayırıq ki, jurnalistin, qəzetçinin, müxbirin normal iş saatı olmur. Xəbər varsa, hadisə varsa, iş var... Bu, APA-da çalışanların sözsüz-söhbətsiz, etirazsız-filansız qəbul etdikləri HƏQİQƏT-dir. APA-dakıların qəbul etdikləri bir nəsnə də var MƏSULİYYƏT. Bu məsuliyyət olmasaydı, çox yəqin ki, biz bu yerlərə gəlib çıxmazdıq, heç bu yolun yarısını belə gedə bilməzdik. Bu gün APA-nın yaydığı məlumat təkcə onun deyil, ölkədə nəşr olunan onlarca qəzetindir, dünyanın müxtəlif xəbər agentliklərinin, informasiya portallarınındır, bütün azərbaycanlılarındır, bütün dünyanındır... Bizlər bu məsuliyyəti anladığımızdan etibar, güvən qazanmışıq, önə çıxmışıq... APA bu məsuliyyəti dərk etdiyindən bu qədər böyüyə bilib, təkcə Azərbaycanın deyil, bütün Qafqazın bir nömrəlisinə çevrilib.
Keçdiyimiz yola dönüb baxanda bir məqamla da rastlaşdım, məni sevindirən, qürur verici bir məqamla... Bu o məqamdır ki, APA həm də fəaliyyətə başlayanda seçdiyi şüarına sadiq qalıb - “DÜNYA BOYDA XƏBƏR DAŞIYIRIQ!” şüarına...
Daha da öndə, hər zaman zirvələrdə olmaq arzusu ilə...