Ədəbiyyat

Ədəbiyyat

Şəfiqə Axundova: “Bir zamanlar əlindən tutduqlarımın heç yadına da düşmürəm”

30 yanvar 2007 10:13 (UTC +04:00)

- Ötən dövrə baxanda özünüzə necə hesabat verirsiniz?
- 1940-cı ildən musiqi ilə məşğulam. İndi 83 yaşım var, bu gün də mahnı bəstələyirəm, yoxsa yaşaya bilmərəm. Yüzlərlə mahnı, 65 dram tamaşasına musiqilər yazmışam. Bu tamaşalar Naxçıvan, Lənkəran, Gəncə, Şəki, Bakıda fəaliyyət göstərən teatrlarda səhnələşdirilib. Şərqin ilk opera yazan qadın bəstəkarıyam, bununla fəxr edirəm. Dahi Üzeyir Hacıbəyovdan 8 il dərs almışam. O, həmişə mənə sərf etdiyi vaxta heyfi gəlmədiyini bildirirdi. Məni Opera və Balet Teatrında da işə Üzeyir bəy düzəltmişdi.
Bu sənətdə olmaq üçün çox ağır yollar keçmişəm. Dünyanın ən çətin dərdlərinə belə səbrlə yanaşmışam. Bununla da mən udmuşam. Nə cür ağır şərait olursa olsun, mahnı bəstələməkdən əl çəkə bilmirəm. Gecə yatanda da piaonunun şirmayi dillərinin səsi qulağıma gəlir. Bu yaxınlarda “Ömürdən bir gün də keçdi” musiqisini bəstələmişəm. Yanvarın 21-də 83 yaşım oldu, öz-özümə düşündüm ki, ömrümdən bir il də keçdi.
- Sizə olan diqqətdən razısınızmı?
- Bizim xasiyyətimizdə laqeydlik, biganəlik var. Ad günümdə heç kim məni yada salmadı, bir kimsənin yadına düşmədim. Bəstəkarlar İttifaqı artıq neçə ildir ki, mənimlə maraqlanmır. Dövlətdən qayğı umuram. Mənə dəniz sahilində dincəlməyə balaca bir yer lazımdır. Hacıbala Abutalıbova, mədəniyyət və turizm naziri Əbülfəs Qarayevə ərizə yazıram, gedib çatmır. Üzeyir Hacıbəyovdan sonra həyatda heç kim mənə kömək etməyib. Axı mən bütün ömrünü bu sənətə həsr etmiş Şəfiqə Axundovayam. İnsan cavanlığında yox, yaşa dolanda istiqanlılıq, diqqət, həmdəm umur. Bunlardan məhrum olanda isə yaşamaq çətindir, çox çətin. İndiki gənclərə sənətə çox aludə olmamağı tövsiyə edirəm. Mənim bir neçə övladım ola bilərdi, amma vaxtımı sənətə həsr etdim, bir də ayıldım ki, yaşa dolmuşam, həyat yanımdan ötüb keçir. Hər şeyi sənətə qurban verməyimə həm təəssüflənirəm, həm də yox. İnsanın özünə “Mən nə üçün yaşayıram” sualını verməsi çox pisdir. Sənətkara bu sualı özünə verməsinə imkan verilməməlidir. Xalqın içərisində olanda səmimiyyətlə və böyük məhəbbətlə qarşılanıram. Sənətkarın mükafatı xalqın məhəbbətidir. Çox fəxr edirəm ki, televiziyanın qızıl fondunda mahnılarım saxlanılır və daim qalacaq.
- Bir zamanlar dəstək olduqlarınız da bu gün Sizi xatırlamırlar?
- Yox, heç kəs mənimlə maraqlanmır. Bir zamanlar əlindən tutduqlarımın heç yadına da düşmürəm. Mənim ömrümə çox az qalıb, qoy onlar maraqlanmasınlar. Təki yazıb-yaratsınlar, bu hərəkətlərinə görə heç incimirəm də.
- Şəfiqə Axundovanın davamçısı varmı?
- Xeyr, tələbəm yoxdur. İndi məşğul olmağım mümkün deyil, yaşım o yaş deyil. Bir zamanlar bu barədə düşünmədim, indi isə mümkün deyil. Flora Kərimovanı sənətə mən gətirmişəm. O, ilk dəfə “Nərgizim” mahnısını oxumaqla sənətə gəlib. O mahnını Flora o qədər gözəl ifa etmişdi ki...
- Musiqiləriniz digər ölkələrdə ifa olunur...
- Bununla fəxr edirəm. Bu günlərdə Türkiyə kanallarının birində yayımlanan “Min bir gecə” filmində gördüm ki, “Laylay” mahnım ifa olunur. Ürəyim fərəh hissi ilə doldu. İbrahim Tatlısəs “Nədən oldu”, Bengül “İntizar” mahnımı oxuyurlar. Buna çox sevinirəm. Azərbaycan musiqisinin bu qədər sevilməsinə fərəhlənirəm. Həqiqətən də bizim musiqimiz sevilməyə layiqdir.
- Klassik musiqiyə müasir çalarlar gətirilməsini qəbul edirsinizmi?
- Bunu istedadla etməyi bacaranlar var, amma bəzən elə mahnılar eşidirəm ki, bir şey anlaya bilmirəm. Biz azərbaycanlı olduğumuzu unutmamalıyıq. Musiqi yazıldığı an başa düşülməlidir, yoxsa o mahnı yaşamayacaq. Musiqiyə xalq qulaq asır, xalqı isə aldatmaq çox çətindir. Biz zövqlü xalqıq, yaxşını pisdən ayıra bilirik. Mən şou-biznesin nə olduğunu bilmirəm və qəbul etmirəm. Səhnədə sənət göstərmək lazımdır, soyunmaq yox. Bizim vaxtımızda qalmaqallar da çərçivədə idi, sənətçilər arasındakı qalmaqaldan tamaşaçının xəbəri olmazdı. İndi açıq-açığına efirdə bir-birlərinə hücum edib, qeyri-etik ifadələr işlədirlər.
- Şəfiqə Axundova hansı müğənni ilə daha rahat işləyib?
- Şövkət Ələkbərova ilə işləmək çox rahat idi. Amma Sara Qədimova, İslam Rzayev, Gülağa Məmmədovun səsini çox xoşlamışam.
- 2008-ci ildə 85 yaşınız tamam olacaq. Yubileyinizin necə keçirilməsini istərdiniz?
- Bilmirəm, bəlkə heç o vaxta qədər yaşamadım. Mənim bir mahnım var:
Həyat, sən nə şirinsən, Kim səndən doydu getdi. Gedənlər öz qəlbini, Dünyada qoydu getdi, Səndən doymaq olarmı? /APA/