İncəsənət

Ana səhifə

İncəsənət

Azərbaycanın xalq artisti Yuri Baliyev: “Mənə ilk dəfə rol təklif olunanda onu ağ kağız kimi qəbul edir və nə isə axtarıram” - MÜSAHİBƏ

Azərbaycanın xalq artisti Yuri Baliyev: “Mənə ilk dəfə rol təklif olunanda onu ağ kağız kimi qəbul edir və nə isə axtarıram” - <font color=red>MÜSAHİBƏ</font>

12 oktyabr 2010 14:10 (UTC +04:00)

Bakı. Ülkər Qasımova-APA. “Yaddaş”. “Bakı Film” Kinostudiyasının istehsal etdiyi yeni layihə belə adlanır. Filmin qısa süjet xəttinə görə Birinci Qarabağ müharibəsinin başlanğıcı və Əfqanıstan müharibəsindən çıxmış dörd dost - Əli, Həsən, Hüseyn və Azər dostlarından birinin nişan məclisində iştirak etmək məqsədilə Qarabağa gedirlər. Gənclər onları gözləyən faciədən xəbərsizdir. Bu yaxınlarda Rus Dram Teatrında təqdimatı keçiriləcək filmdə mayor obrazını yaratmış Azərbaycanın xalq artisti, Səməd Burğun adına Rus Dram Teatrının aktyoru Yuri Baliyev filmlə bağlı fikirlərini APA ilə bölüşüb.

- Tamaşaçılar Yuri Baliyevi daha çox güclü obrazlarda, xüsusilə hərbiçi olaraq görürlər. Bu nədən irəli gəlir?
- Bu ilk növbədə ssenaridən irəli gəlir. Aktyor hadisəni çatdıran əsas fiqurdur. Bu birinci amildir. Mən deməzdim ki, bütün obrazlarım eynidir. Məsələn bundan əvvəl bir bədii filmdə kəndli, amma, sözündə bütöv olan bir obraz yaratmışam. Bəli, düz qeyd edirsiniz ki, güclü obrazlar müəllifi olmuşam.

- “Yaddaş” filminə gəlişiniz necə oldu və ssenari ilə ilk tanışlıq sizdə hansı hissləri oyatdı?
- Ssenarinin ilkin mərhələdə oxunuşundan çox şey asılıdır. Məni ssenari o saat özünə cəlb elədi. Bilirsiniz, mənə ilk dəfə hansısa rol təklif olunanda onu ağ kağız kimi qəbul edirəm və nə isə axtarıram. “Yaddaş” ssenarisinin dərinliyinə gedəndə burada bir faciə gördüm. Şərt o deyil ki, bu faciə müharibənin fonunda gedir. Müharibə nifrəti oyadır, nifrət isə məhəbbəti parçalayır. Mənə ən çox təsir edən məhəbbətlə müharibənin qarşılıqlı təsirinin dəqiqliklə göstərilməsi idi. Bir neçə gündən sonra filmimiz təqdim olunacaq. Ona sənət nöqteyi-nəzərindən deyil, prokuror kimi baxılsa, əlbəttə ki, mənfi emosiyalarsız ötüşməyəcəyik. Amma, ən yaxşısı elə tamaşaçı nöqteyi-nəzəridir. Bu filmdən fayda götürən tamaşaçı olacaq.

- “Yaddaş” Yuri Baliyev üçün nədir?
- Bilirsiniz, “Yaddaş” insanlarda aqressivliyi yumşaldan, sədləri aradan götürən bir anlayışdır. İnsan bir-birindən uzaqlaşdıqda, yaddaş da itir. “Yaddaş”ı ümumbəşəri faciələrin dərmanı kimi hiss elədim.

- Gəlin, bir qədər də obrazınız barədə danışaq. Yuri Baliyev üçün rus mayoru kimdir? Qatil, yoxsa çətin tarixi zamanın qurbanı?
- Bu obraz şəraitdən asılı olaraq, öz vəzifəsini yerinə yetirir. Mən obrazımı belə görmüşəm. O əsgərdir, hərbiçidir. Gəlin, həmin vaxta nəzər salaq: Qorbaçov hakimiyyətinin sonluğu, dağılmış ordu. O zaman bütün ölkədə xaos idi, hətta yadımdadır ki, qastrola gedəndə belə nə isə xoşagəlməz bir şey baş verirdi. Belə şəraitdə isə mayor kimi obrazlar üzə çıxır. İmkan var, ondan istifadə eləmək lazımdır. Mən mayora haqq qazandırmıram. O ki qaldı qatil məsələsinə, müharibədə qan axıtmamaq mümkün deyil.

- Bəs Siz öz obrazınıza ştrixlər əlavə edirdinizmi?
- Bilirsiniz, mən sovet ordusunda qulluq etmişəm. Tankçı olmuşam. Odur ki, ilk növbədə o illərdə gördüyüm zabitləri gözlərin önümə gətirməyə çalışırdım. Mən Mayorun hər bir addımına haqq qazandırmağa çalışmışam, amma, alınmayıb. Hər epizodu oxuyandan sonra öz-özümə sual verirdim ki, o nə üçün bunu edir?! Və istər ssenarini oxuyanda, istərsə də, çəkiliş boyunca həmişə bu sualı verəndə 20 Yanvar hadisələrini yadıma salıram. Şəhərə daxil olan ordunun qarşısında konkret məqsəd dayanırdı - diz çökdürmək. Və onlar qan tökdülər. Mayor ermənilərə haqq qazandırmağa çalışır.

- Filmin çəkilişləri nə zamandan başladı?
- Ağrılı yerimizə toxundunuz. Təsəvvür edirsiniz, yayın başlanğıcı, havalar gündən-günə istiləşir. Əynimizdə hərbi formalar, gün ərzində 14-16 saat çəkiliş. Bizi orada sərin su quyuları xilas edirdi. Mən ömrüm boyu belə şeylərə öyrəşmişəm. Soyuqda, qarda, istidə və s. Çəkiliş üçün əla şərait yaradılmışdı, amma, hava təəssüf ki, bizim çəkiliş qrupu ilə dil tapa bilmirdi. Bu da əslində işin xeyrinədir. Bərkə-boşa düşmək lazımdır.

- “Yaddaş” filmində bir neçə müxtəlif teatrın aktyorlarını görəcəyik. Fərqli teatrları təmsil edən aktyorların tandemi necə idi?
- Çox maraqlı. Ən çox da bir-birimizə dəstək olurduq. Tez-tez epizodlar, oradakı hadisələrlə bağlı bir-birimizə niyə, nə üçün sualını verirdik. Bu işimizə çox kömək edirdi. Bütün həmkarlarımla asan dil tapdıq. Həmçinin burada mənimlə yanaşı Rus Dram Teatrından da bir neçə aktyorun burada oyununu izləyəcəksiniz.

- Ümumiyyətlə, yaradıcılığınızın bu dövründə nisgilində olduğunuz obraz varmı?
- Əlbəttə, bir obraz var, amma, onu deməyəcəyəm. Qoy sirr olaraq qalsın. Amma, mən özümdən razı adam deyiləm, öz-özümə cəmi bircə dəfə də olsun “məni tanıyırlar” kəlməsini demək istəmirəm. Çünki, bu ifadə işdən soyumağıma və şöhrətpərəstliyə işarə olacaq.