Daxili siyasət

Ana səhifə

Daxili siyasət

Əli Əhmədov: “İqtidar daxilində birliyin pozulacağına ümid edənlər böyük səhvə yol verirlər”

28 dekabr 2007 09:12 (UTC +04:00)

- Yeni Azərbaycan Partiyası 2008-ci il prezident seçkiləri ilə əlaqədar seçki taktikasında hansı dəyişikliklər edəcək?
- Seçkinin taktikası seçki dövründə müəyyənləşir. Əlbəttə, 2008-ci il bir çox parametrlərinə görə 2003-cü ildən fərqlənir. Buna görə də Yeni Azərbaycan Partiyası təbii ki, bu kampaniyada zamanın tələbinə uyğun şəkildə taktiki addımlar atmalı olacaq. Amma bütövlükdə ümumi strategiya ondan ibarətdir ki, seçki kampaniyasını həyata keçirmək üçün əlverişli şərait indi də mövcuddur, seçki vaxtı da mövcud olacaq. Hər bir seçki kampaniyasının taleyini, uğurunu, taktiki üsullarını hər şeydən əvvəl ölkənin ictimai-siyasi mühiti və insanların seçkinin gedişi ilə əlaqədar formalaşmış rəyi həll edir. Hazırda vətəndaşların rəyi partiyamızı tam qane edir. Hazırkı ictimai rəyə görə seçicilər prezident İlham Əliyevi birmənalı şəkildə dəstəkləyir və ona səs verməyə hazırdır. Əldə edilən nailiyyətlər cəmiyyətdə insanların hakimiyyətə münasibətini birmənalı şəkildə müəyyən edir. Bu nailiyyətlər nə qədər çox olsa, əldə edilən iqtisadi inkişaf nəticəsində insanların rifahı üçün nə qədər çox işlər görülsə, hökuməti dəstəkləyənlərin sayı artar. Prezident İlham Əliyevin tərəfdarlarının artması, onun rəqiblərini tərəfdarlarının sayının kəskin şəkildə azalmasına gətirib çıxarır. Bu proses seçkilərə qədər davam edəcək. Seçki təbliğatında yeni taktikaların tətbiqi seçkilərə start veriləndə müəyyənləşəcək. 2003-cü il seçkilərində İlham Əliyevin verdiyi vədlərin hamısını artıqlaması ilə yerinə yetirdiyini bir daha seçicilərin diqqətinə çatdıracağıq. Biz geniş təbliğat aparmasaq da, seçicilərin əksəriyyəti İlham Əliyevin cəmiyyətə uğur gətirdiyini dərk edirlər.
- Rəqiblər baxımından 2003-cü illə müqayisədə hər hansı dəyişikliyin, fərqin olacağını düşünürsünüz?
- Fərdlər və yaxud təşkilatlar səviyyəsində elə bir dəyişiklik olmayacaq. Mümkündür ki, kiçik fərqlər olsun, amma əsas etibarı ilə 2003-cü ildə bizim namizədə rəqib olaraq kampaniyaya qoşulanların böyük bir hissəsi 2008-ci ilin seçki kampaniyasında da iştirak edəcəklər. Azərbaycanın siyasi müxalifətinin qəribə xüsusiyyətlərindən biri odur ki, onlar heç bir əsas olmadan siyasi uzunömürlülük nümayiş etdirmək qərarına gəliblər. Siyasi uzunömürlülüyü süni yollarla nümayiş etdirmək mümkün deyil. Hər bir siyasətçinin siyasi ömrünü insanların verdiyi səslər müəyyənləşdirir. Kimsə siyasi səhnədən dördəlli yapışaraq qalmaq istəyirsə, bu cəhdlər onlara uğur vəd etmir. Seçki kampaniyasında da iştirak edib siyasi meydanda olduqlarını göstərmək istəyənlər təbii ki, özlərini rəqib kimi təqdim edəcəklər. Bu baxımdan namizədlər baxımından yeniliyin olmayacağını düşünürəm.
- Müxalifət seçki ərəfəsində hakimiyyətdaxili müxalifətin meydana çıxa biləcəyi ehtimalını irəli sürüb. Bu ehtimalı necə dəyərləndirirsiniz?
- Müxalifət 10 ildən artıqdır iqtidar daxilində təlatüm gözləyir və yəqin ki, hələ uzun müddət gözləməli olacaq. Müxalifət öz zəifliyini o zaman etiraf etmiş olur ki, rəqib tərəfdən hər hansı təlatüm gözləyərək özünün uğur qazanacağına ümid edir. YAP daxilində təlatüm başlayacağını gözləyənlər özlərinin zəif olduğunu sübut edirlər. Görünür, müxalifət dərk edir ki, öz gücü ilə nəyisə dəyişmək imkanında deyil. 2003-cü ilə qədər onlar bir möcüzə gözləyirdilər, bütün ümidlərini bu möcüzəyə dikmişdilər, 2003-ci seçkilərindən sonra isə yalnız hakimiyyət daxilində qarşıdurma gözləyirlər. Artıq xarici dəstəyə də ümid edə bilmirlər. Çünki hakimiyyətin mövqeyi kifayət qədər möhkəmlənib və indi hər hansı xarici qüvvələrin təsiri altında Azərbaycanda siyasi prosesləri istiqamətləndirmək mümkün deyil. 2003-cü ilə qədər onlar hansısa möcüzə ilə bərabər xarici dəstəyə də ümid bəslədiklərini açıq şəkildə etiraf edirdilər. Guya hansısa xarici qüvvə ölkə daxilində inqilab edəcək və taxt-tacı müxalifətə təqdim edib onları xoşbəxt edəcək. Amma son vaxtlar dərk etməyə başlayıblar ki, bu yolla hakimiyyətə gəlmək milli maraqlara ziddir. Onlar bu prosesin praktik baxımdan mümkün olmadığını anlayıblar. İqtidar daxilində olan birliyi kimsə poza bilməz. Buna ümid bəsləyənlər böyük səhvə yol verirlər.
- “Siyasi partiyalar haqqında” qanunun yenidən işlənib qəbul edilməsinə nə mane olur?
- Azərbaycan 90-cı illərin əvvəlləri ilə müqayisədə çox dəyişilib. Partiyaların əksəriyyəti bu qanunun yenidən qəbulunun vacibliyini dərk edirlər. Müxalifət partiyaları əvvəllər qanunun yenidən işlənib hazırlanmasına bir qədər loyal yanaşırdılar, amma son vaxtlar bu məsələyə ciddi reaksiya göstərirlər. Bu gün partiyaların sırasında anlaşılmazlıq və artıqlıq yaranıb. Çoxlu sayda heç bir fəaliyyəti olmayan partiyalar mövcuddur. Cəmiyyətdə bəzi partiyaların mövcud olması haqqında təsəvvür belə yoxdur. Hər hansı bir qruplaşmanın və ya şəxsin özünü partiya adlandırması Azərbaycanın siyasi mühitini müəyyən çöküntülərlə ağırlaşdırmaqdan başqa bir şey deyil. Azərbaycanda adı olub, özü olmayan partiyalar əl-ayağa dolaşmaqdan başqa bir işlə məşğul deyillər. Onlar problem yaratmaq gücündə deyillər, amma problem yaratmaq üçün səs-küy edirlər. Qanunun dəyişməsi siyasi partiya sistemində səliqə-sahman yarada bilər. Ola bilər ki, qanunda partiyaların qeydiyyatının daha təkmil və sivil forması, partiyaların dövlət büdcəsindən maliyyələşdirilməsi nəzərdə tutulsun. Yaxın zamanlarda bu məsələyə qayıtmaq lazım gələcək, 2008-ci il bütün siyasi partiyaların seçki ilə məşğul olacağı dövr olduğundan yəqin ki, biz bu qanunun təkmilləşdirilməsinə seçkilərdən sonra qayıdacağıq.
- Dağlıq Qarabağ probleminin həlli ilə bağlı Madrid görüşündə irəli sürülən təkliflərin Azərbaycanın milli maraqlarına zidd olduğu bildirilir. Sizcə ATƏT-in Minsk Qrupu çərçivəsində problemi həll etmək mümkün olacaqmı?
- Madriddə irəli sürülən təkliflərin Azərbaycanın milli maraqlarına uyğun olmaması haqqında konkret etibarlı mənbələr tərəfindən açıqlama verilməyib. Belə bir reallıqla razılaşmalıyıq ki, danışıqlar konfendisial şəkildə aparılır və təkliflərin ayrı-ayrı detalları ictimaiyyətə tam məlum deyil. Bu mənada qəti şəkildə Madriddə təklif olunan variantın Azərbaycanın milli maraqlarına uyğun olmadığını iddia etmək düzgün deyil. Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin ATƏT-in Minsk Qrupu çərçivəsində həllinə gəldikdə, bu barədə müxtəlif mövqelər var. İstəsək də, istəməsək də danışıqlar münaqişənin nizama salınmasının digər yollarından daha əlverişlidir. Münaqişənin uzun müddətdən bəri davam edən danışıqlar yolu ilə nizama salınmaması istər-istəməz danışıqlar prosesinə və vasitəçilərə inamı azaldıb. Partiyamız öz saytında bununla bağlı sorğu keçirib. Sorğunun nəticələrinə görə, Azərbaycan vətəndaşlarının danışıqlar prosesinin iştirakçılarının səmimiliyinə inamı azalıb. Bunun əsasında vasitəçilərin qətiyyət göstərə bilməməsi dayanır. Azərbaycan torpaqlarının 20 faizi işğal altındadır və danışıqların predmeti torpaqların azad olunmasıdır. Digər gerçəklik odur ki, beynəlxalq təşkilatlar Azərbaycan ərazisinin işğal olunması faktını etiraf edirlər. Bütün bunların hamısı o qənaətə gəlməyə əsas verir ki, vasitəçilər Ermənistanla Azərbaycanı barışdırmaq konsepsiyasından nəhayət ki, əl çəkməlidirlər. Bu məntiqdən çıxış etmədikcə, vasitəçilər Azərbaycanı təmin edə biləcək variant ortaya qoya bilməyəcəklər. Başqa variantlar axtarmaq mənasız cəhdlərdir. Əgər tərəfləri barışdırmaq ideyasının arxasında tərəflərin birinin güzəştə getməsi məntiqi dayanırsa, mən bunu qəbul edirəm. Tərəflərin hər ikisinin güzəştə getməsi tələbinin ortaya qoyulması ortaya hər hansı səmərəli həll variantı qoymağa imkan verməyəcək. Azərbaycanın hərbi və iqtisadi qüdrəti günü-gündən artır. Bu o deməkdir ki, əgər torpaqların geri qaytarılması sakit yolla, əlavə qan tökülmədən mümkün olmasa, digər vasitələrlə öz həllini tapacaq.
- Digər vasitələr deyiləndə hərbi əməliyyatlar nəzərdə tutulur?
- Digər vasitələr odur ki, o Azərbaycanın torpaqlarının geri qaytarılmasını təmin edəcək. Bunu Ermənistan da başa düşür, vasitəçilər də. Ermənistan tərəfi də torpaqların azad edilməsinin vacibliyini dərk edib. Düşünürəm ki, Ermənistan münaqişənin elə şəkildə sona çatmasına çalışır ki, bu, Ermənistanın qürurunu zədələməsin. Amma mən düşünürəm ki, bunun yolunu axtarıb tapmaq Ermənistanın öz vəzifəsidir. /APA/